"THE VERY SPECIAL PART"
Laurent Baider's POV
Nanlumo ako at napaluhod nang pagpasok namin ng mansyon ay nakita ko ang wala ng buhay na katawan ni Laurenz, Zaxy at ni Bright.
I shook my head, but my tears automatically flow.
"Waah!" Laurex shouted in anger. "Who did this to kuya?! I will kill them! I will kill them!"
Ang anak ko, si Zaxy at Bright Sun ay patay na. Nagngitngit sa galit ang buong katawan ko.
I went near them and hugged them. I was finding Shine Clear, but I can't see her. My knee trembled in pain. I can't get oxygen because of crying so hard.
I'm in pain! The most terrifying pain.
Ito na nga ba ang sinasabi ko na dapat mas alagaan ko ang anak ko. Na dapat mas bantayan ko dahil hindi niya sine-seryoso ang ensayo. Hindi siya marunong manakit ng tao dahil namana niya iyon sa aking asawa.
Anmela Eris..
I called my investigator to find who the heck killed them. Wala pang isang oras tumawag na siya nahanap niya kaagad.
Sebastian Balbuena..
Kahit hindi ko kita ang sarili ko ay alam ko kung gaano kasama tumingin ang mga mata.
This is your last night in this world.. you and your family.. say goodbye.
Sebastian Balbuena..
Tumalikod ako, kuyom ang palad at mabilis ang lakad.
"Where are you going, dad?" natigilan ako nang tingnan si Laureyna. Ang bunso kong anak, umiiyak at sobrang nasasaktan.
"I will kill them.. find Shine Clear.. I hope she's alive." utos ko sa kaniya.
"Sasama ako, dad!" Ngitngit sa galit si Laurex. Alam ko kung gaano niya kamahal ang kuya niya pero ayaw kong pumatay siya.
Kahit ako na lang.. sanay naman ako sa ganito. Ang bilin ni Anmela mas protektahan ko si Laurenz pero nabigo ako!
"Ako na lang." Maawtoridad kong sabi kay Laurex kaya wala na siyang nagawa.
Mabilis kong tinahak ang daan papunta sa bahay ng mga Balbuena.
Life in exchange with life..
Tatlong buhay.. kapalit ng tatlong buhay..
Masaya silang kumakain sa kusina. Nagulat sila nang makita ako.
"Oh, honey may bisita ka pala?" sabi ng asawa niya at ngumiti pa.
Kasama nila ang dalawang anak. Isang babae at lalaki.
Nanlaki ang mga mata ni Mr. Balbuena.
"Anong ginagawa mo dito?" tanong niya.
I smirked and looked at him emotionless. "To kill you and your family.."
Bago pa siya nakapagsalita ay tinulak niya na ang asawa pinapaakyat sa taas. Hinayaan kong umakyat sila sa taas.
I moved fast to catch him. I did not talk to him even if he is trembling in shock.
Sinakal ko agad siya. Sinuntok niya ako pero walang talab sa akin. Sa puso ko ngayong nasasaktan dahil sa pagkamatay ng anak ko, apo at asawa niya. Manhid na ako.
Itinapon ko siya sa babasaging lamesa dahilan para mabasag iyon at tumama sa katawan niya. Nanginginig siyang tumayo.
"No one can hurt any member of Baider's family.." mahinahon kong sabi pero walang emosyon.
Kinuha ko ang wire na nakakabit sa TV. Marahas ko siyang itinayo at ipinulupot sa kamay niya ang wire. Nakahiga siya at naghahabol ng hininga.
I glared at the door where his family hiding.
"'Wag sila.. parang awa mo na.. nagmamakaawa ako saiyo." Umiiyak na sabi ni Mr. Balbuena.
"Naawa ka ba sa anak ko? Hindi naman 'diba?" matalim ko siyang tiningnan.
Hindi ko na pinakinggan ang pagmamakaawa niya at inakyat nalang ang hagdan.
"Should I destroy the door or you'll open it?" tanong ko pa sa mag-iina sa loob. Nag-iiyakan sila sa loob.
Sorry not sorry.. Baider is Baider, it's both a curse and an honor.
Hindi nila binuksan ang pinto pero isang sipa ko lang nasira na. Pagbukas ko hinampas ako ng lampshade. Hindi masakit, walang masakit, wala akong maramdaman maliban sa galit.
Hinawakan ko sa buhok ang asawa niya. Dinakma ko rin ang panganay na anak na lalaki. Iniwan ko ang bunso na umiiyak at kinukurot ako.
Nakakaawa man sila hindi na noon mababago ang ginawa ng asawa niya.
"Hon!" Sigaw ni Mr. Balbuena. Iyak siya nang iyak.
Ganyan nga.. umiyak ka pero kahit dugo pa ang iluha mo ito na ang kapalaran mo.
Sinapak ko ang asawa niya. Dumugo ang bibig nito at tumama ang ulo sa semento. Nawalan siya ng malay. Nilapitan ko siya at tiningnan kung buhay pa. Ngumisi ako nang wala na siyang buhay.
Pumalahaw sa iyak ang batang lalaki pati na rin si Mr. Balbuena.
"Patay na siya.." I teased Mr. Balbuena.
Pinilit niya na makaalis sa pagkakatali, wala siyang magawa.
"Where is your gun?" tanong ko sa kaniya. Hindi siya nagsalita. "Yong baril na pumatay sa anak ko?"
Hindi pa rin siya nagsalita. Hinawakan ko sa ulo ang anak niyang lalaki. "Where is your gun?" Mas madiin kong sabi.
"Nasa kwarto, sa itaas, sa drawer." Nanginginig niyang sabi.
Ganyan nga matakot ka hangga't kaya mo. Umakyat ako pero hawak ko pa din ang anak niyang lalaki. Pagbaba ng hagdan ay inihulog ko ang batang lalaki. Pumalahaw ng iyak si Mr. Balbuena. Nagpagulong-gulong iyon at pagbagsak ay sa tingin ko patay na dahil naligo na sa sariling dugo.
"Joshen," umiiyak na sabi niya.
Masakit na makita ang mga taong pinapatay ng wala kang magawa. Nasisiguro kong ito ang naramdaman ng anak ko. Tumulo ang luha ko. Hindi naman 'yan mangyayari sa pamilya mo kung hindi mo pinakialaman ang pamilya ng anak ko.
Mabuting tao si Laurenz kahit minsan hindi siya nagalit kaya hindi ko lubos maisip na pinatay ng lalaking ito ang mabuting tao.
Itinutok ko ang baril sa ulo ni Mr. Balbuena.
"This is our tradition.. Remember our trademark... BAIDER."
Pinaputok ko ang baril na mismong tumama sa ulo niya. Napaluhod ako at doon na umiyak. Rinig ko pa ang pag-iyak ng isang batang babae. Hinampas-hampas niya ako. Iniwan ko siyang nagwawala sa iyak.
Nasaan na kaya ang apo kong si Shine Clear?
Pinasakit noon ang puso ko dahil nawawala siya pero malakas ang pakiramdam ko na buhay siya.
Tinahak ko ang landas pabalik sa mansyon. Humahagulgol ako ng iyak.
I never expect that my son will die. Masaya pa siya kanina, masaya pa sila kanina. Naglalaro pa ang dalawang bata at tumatawa.
How come this happened in just one nap?
Wala pa ako o si Laurex o si Laureyna.. walang nagtanggol sa kaawa-awa kong anak, apo at asawa niya.
Don't mess with BAIDER.. you'll suffer before you die.